Roel Kool

 

Onderstaand gedicht is geschreven door Roel Kool twee weken voor zijn afscheid. Roel overleed op 28 mei 2018 aan de gevolgen van ALS. Zijn vrouw Aukje Kool-Liebrand heeft het prachtige gedicht naar ons toegezonden..

 

Oneerlijke Strijd

Als je lichaam veranderd in een gevangenis
Die als een soort van dwangbuis steeds verder dicht geritst wordt.
Een rits die langzaam aan omhoog kruipt.

Ondertussen van binnen een gevecht voeren met het gevoel dat je nog alles kunt
Het idee dat je gewoon op kunt staan en weg kunt lopen.
Maar van buiten steeds meer afhankelijk moeten worden van de buitenwereld
Om ook maar een arm of een been of zelfs maar een vinger te kunnen verplaatsen.

Deze rits die langzaam aan omhoog kruipt is niet te stoppen.
Een enkele vinger weet deze dans voorlopig nog te ontspringen.
Deze vinger is mijn laatste stukje zelfstandigheid om de rolstoel te kunnen bewegen,
Zodat ik mezelf kan verplaatsen.

Intussen wordt de mond door dezelfde rits ook steeds verder gesmoord.
Iedere dag is er dan toch de pijn van de onbeweeglijke ledematen.

Dit gevecht kan ik niet winnen hoe graag ik dat ook zou willen.
Hopelijk val ik binnenkort in slaap en word ik wakker in een wereld zonder zorgen en zonder verdriet.

Roel Kool 1975-2018