PLS

PLS is een aandoening van het ruggenmerg waardoor stijfheid en spasticiteit van de benen en – minder vaak – van de armen ontstaat. De ziekte bekort de levensduur niet, maar leidt vaak wel tot invaliditeit. De oorzaak is onbekend en er is nog geen genezing mogelijk.

Primaire Laterale Sclerose (PLS) is een neuromusculaire of zenuw-/spierziekte waarbij de motorische zenuwcellen achteruitgaan. Dit leidt tot stijfheid en spasticiteit van de spieren in de benen en soms de armen. Ook komen spraak- en slikstoornissen voor. Geschat wordt dat ruim 100 mensen in Nederland deze ziekte hebben.

Wat gebeurt er bij PLS?
Bij PLS is er een probleem met de centrale motorische zenuwcellen. Dat komt door een verharding (sclerose) van het weefsel dat zich aan de zijkanten (lateraal) van het ruggenmerg bevindt. De verschijnselen doen zich meestal voor na het 30e levensjaar. PLS hoeft de levensduur niet te verkorten, maar leidt vaak wel tot invaliditeit.

Bekijk de uitleg van Prof. dr. Leonard van den Berg van het UMC Utrecht in het filmpje.

Langzamer verloop dan ALS
PLS heeft een veel langzamer verloop dan ALS. Mensen met PLS hebben last van stijfheid en een verhoogde spierspanning met verhoogde reflexen. Dit begint meestal in beide benen, waardoor mensen struikelen, moeilijk kunnen hardlopen en minder kracht hebben. Later ontstaat ook spierzwakte in de handen en armen. Op den duur kunnen kauw-, slik- en spraakproblemen ontstaan. Een definitieve diagnose van PLS kan pas gesteld worden na 4 jaar. Binnen 4 jaar bestaat namelijk de kans dat de ziekte overgaat in ALS.

Meer over de ziekte PLS vind je op de website van het ALS Centrum Nederland.

Ben je patiënt?
Heb je de diagnose PLS gekregen? Kijk dan hier wat Stichting ALS Nederland voor je kan betekenen en meld je aan als patiënt.

Steun onderzoek naar ALS, PSMA en PLS
Er is veel onderzoek nodig om deze ziekten de wereld uit te helpen. Help ons met jouw bijdrage.

Doneer direct

Terug naar de pagina over ALS? Klik hier.